شد ( دهخدا ، جزوهء 135 ، ص 106 و دايرة المعارف فارسى ، ج 2 ، ص 1680 ) . 231 ر 9 - شيخ احمد احسائى مؤسس طريقهء شيخيه از مشاهير علماى شيعه پسر زين الدين ابن ابراهيم در رجب 1166 در الاحساء به دنيا آمد و در حدود 1186 به عتبات رفته از مجالس علماى شيعه تلمذ نمود . مدتى نيز در بحرين و كربلا و نجف و بصره زيست و آخر به قصد زيارت مشهد در سنهء 1221 ه . ق . به ايران آمد . فتحعلى شاه در مراجعت از مشهد او را به تهران خواند و او را اكرام تمام نمود . مدتى نيز به دعوت محمد على ميرزا دولتشاه براى سه سال در كرمانشاه اقامت جست و باز به حجاز و شام و عراق رفت و در آخرين سفر حج خود در بين راه وفات يافت . عقايد و آراء شيخ احمد به وسيلهء شاگردش سيد كاظم رشتى تقرير و توضيح شد ( دهخدا ، ذيل الف ، ص 1397 به بعد و دايرة المعارف فارسى ) . 232 ر 9 - عقيل بن ابى طالب برادر على ( ع ) . وى در غزوهء بدر همراه مكيان جنگيده و اسير شد . سپس اسلام آورد و به مدينه رفت و با برادرش جعفر در وقعهء « مؤته » شركت كرد . وى با معاويه ضد على در صفين همراهى نمود و در سال 60 ه . ق . وفات يافت ( معين ، ج 5 ، ص 1185 ) . 232 ر 11 - عبد اللّه جعفر صحابى معروف ، پسر جعفر طيار - برادر على ( ع ) - و مادرش اسماء بنت عميش بود . وى در حبشه متولد شد . او نخستين مولود مسلمانان در حبشه است . جعفر به سبب سخاوتش شهرت يافت و به « بحر الجود » معروف شد . در جنگ صفين از اميران لشكر على بود . وفاتش را 87 و 90 ه . ق . ضبط كرده‌اند ( دايرة المعارف فارسى ، ج 2 ، ص 1672 و معين ، ج 5 ، ص 1146 ) . 232 ر 13 - نافع بن عبد الرحمن بن ابى نعيم مكنى به ابو رويم ، امام اهل مدينه و يكى از قراء سبعه ، و به روايت اصمعى و نيز حافظ ابو نعيم در تاريخ اصفهان ، اصل وى از اصفهان است . وى علم قرائت را از ابو ميمونه